Eth sartre de Montcorbau


Obra:Vademecum aranense (p. 798)
Comarca:Vall d'Aran

testing image

Eth sartre de Montcorbau

—   Doardo, e qué penses hèr? Mo'n calerie anar! Qué arromes?

— Obe, romar.

— Per tot t'empuntes, quini relòtges! Portant non i a cap arrominguèra. O milhor senon aué non sai cap se series bon tà deshèi-te'n.

— Mès, caratz hemna de Diu. Jo non haria cap com eth sartre de Montcorbau.

— Deuie èster eth dia dera Mare de Diu des Dessemparats...

— Obe, non auia cap begut, s'ei aquerò ce que vòs díder. Ja t'ac vau a condar... Baishaue de nets, enventit peth carrèr de Mon. Tot d'un còp l'agarren pera giqueta ar òme mòrt de pòur que non gosèc ne mòi-se ne virà-se entà veir que i auie ath darrèr. Aquiu estèc tota era net. Ena maitiada ara trincada deth dia se vire tot doçament e veiguec que s'auie agarrat en ua arrominguèra. Tot decidit se trè es estalhans dera pòcha e talhe era branca e ditz: Autant que n'auria hèt s'aguesse estat un òme!

— Aqueth plan que n'ère de valent!

— Tu dilhèu encara i series...

— Cara-te aumens, non desparles. Aué les as cap a jo. Bèn ane-mo'n, ane-mo'n, me'n vos deth peu.

Oc, da-te aire.